کریس اندرسون سردبیر نشریه آمریکایی Wired که به عنوان معروف ترین نشریه دنیا متخصص در فناوری اطلاعات شناخته می شود مصاحبه ای با روزنامه پرتیراژ ایتالیایی "کوریه ره دلا سرا" انجام داده است :

کوریه ره دلا سرا: از دیدگاه اقتصادی؛ رسانه ها چگونه می توانند منجر به یک انقلاب دیجتیالی شوند؟
 
کریس اندرسون سردبیر نشریه آمریکایی Wired: رسانه ها به خاطر فرمول تامین بودجه از راه آگهی به زندگی خود ادامه می دهند، اما در رسانه های آنلاین به اندازه کافی برای جبران ضررهای خود مثل رسانه های سنتی پول وجود ندارد. به همین دلیل این رسانه ها به سمت یک مدل جدید تجارت پیش می روند که آن استفاده از محصولات رایگان برای تجاری سازی محصولات پولی است. در این سیستم با انقضای دوره، بخشی از محتواها رایگان می مانند و بخش دیگر برای خوانندگان وفادارتر پولی می شوند. برای مثال روزنامه فایننشال تایمز 10 محتوا در ماه را رایگان ارائه می دهند و بقیه پولی می شود. اگر از یک محتوا زیاد بازدید شود واضح است که آن در پایان دوره انقضا پولی می شود. اما هنوز واضح نیست که تقسیمات میان محتواهای رایگان و پرداختی با چه عدالتی انجام شده و با چه مکانیزمهایی قیمت محتواهای پرداختی تعیین می شود. به اعتقاد من، این سیستم می تواند برای بخشی از محتواها عمل کند اما برای همه آنها مفید نیست.
 
رسانه های جدید خوانندگان خود را افزایش می دهند اما ورود شرکتهای رسانه ای به این عرصه رو به کاهش است. به اعتقاد شما چه اقدامی می توان انجام داد؟
 
وب خیلی چیزها را به خوبی می داند و با بیشترین تعامل می تواند نسخه های کاغذی را روی شبکه توزیع کند. اما این مدل تجاری برای رسانه های سنتی درآمدزایی ندارد. کاهش در کار نیست، تنها یک رقابت بی پایان وجود دارد. بسیار مهم است که رسانه ها یک وب سایت داشته باشند. اما بهتر است بدانیم که این تنها مدل واحد برای توزیع نیست. اتفاقی که با ورود ابزارهای پیچیده ای چون آی- فن و آی- پد رخ داده است روشی را  برای توزیع دیجیتالی بهتر نشان می دهد که با دسترسی بیشتر و هزینه کمتر همراه است.
 
آی- پد چه تاثیراتی بر روی روزنامه ها می گذارد؟
 
اثرات بسیار بزرگی. پس از رایانه ها و تلفنهای همراه، اکنون تبلتها (لوح- رایانه هایی) چون آی- پد به سومین سکوی انفورماتیک تبدیل شده اند. این دستگاه بسیار متنوع و بسیار شخصی است. به طوری که هر کاربر می خواهد یکی از آن را تنها برای خود داشته باشد. تصور کنید که اگر آی- پد دهها میلیون دستگاه بفروشد، مردمی خواهند بود که می خواهند رسانه ها را روی این دستگاه بخوانند و برخی از این رسانه ها نیز پولی خواهند بود.
 
بنابراین آی- پد یک پیروزی بزرگ برای روزنامه ها است؟
 
درحال حاضر اینگونه است. در آمریکا آی- پد یک موفقیت بزرگ کسب کرده است. ما یکی از اولین مجلاتی بودیم که روی آی- پد عرضه شدیم. مردم 5 دلار برای نسخه دیجیتالی ویژه آی- پد نشریه "وایرد" پرداختند و ما در ماه اول 100 هزار نسخه فروختیم.
 
اما آیا مردم برای یک محصول متفاوت نیز پول پرداخت می کنند؟
 
در واقع سئوال شما باید اینطور باشد: یک نشریه روی آی- پد چیست؟ وقتی یک روزنامه را از نسخه کاغذی به نسخه ویژه تبلت تبدیل می کنیم بعضی چیزها مثل عکس و کلمات به همان شکل قبلی باقی می مانند و بقیه چیزها مثل فیلم، تعامل و متحرک سازی تصاویر وارد بازی می شوند. ما تازه در آغاز راه توسعه روزنامه ای با این مدل جدید توسعه و تعامل قرار داریم.
 
شما مدیر نسخه اینترنتی نشریه Wired نیستید بلکه مدیر نسخه کاغذی و نسخه روی آی- پد هستید. چرا؟
 
نسخه روی "آی- پد" از همان نسخه کاغذی گرفته شده است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم تیم دیگری را به کار نگیریم و با همان گروه، نسخه روی آی- پد را به موازات کار کاغذی آماده کنیم. طراحان، عکاسان و نویسندگان ما به طور همزمان این دو نسخه را ارائه می دهند. بی شک نسخه کاغذی به طور شگفت انگیزی موثرتر است. من شخصا کتابهای روی کاغذ را ترجیح می دهم. اما آی- پد را هم دوست دارم. تا زمانی که نسخه کاغذی ارزشهای خود را حفظ کند من به توسعه هر دو نسخه ادامه خواهم داد. 
 
آیا شما خود را به عنوان یک روزنامه نگار می شناسید؟
 
امروزه سردبیر یک نشریه به یک مدیر تبدیل شده است. روی کارت ویزیت من "سردبیر" نوشته است اما اگر فرزندانم کارهای مرا دنبال کنند به اعتقاد آنها من یک "مدیر اجتماع آنلاین" هستم. من در واقع به عنوان یک "تولیدکننده چندرسانه ای" کار می کنم که یکی از عناوین مدیریتی است.
 
آیا می توان گفت که مدیر اجتماع آنلاین کیفیت جدیدی از همان خبرنگار است؟
 
انتشارات به یک گروه جدید از افراد حرفه ای نیاز خواهد داشت که از توانایی بالای گوش دادن، راهنمایی کردن، رضایت و مجازات کردن برخوردار باشند. این، کیفیت لازم برای حفظ روزنامه نگاری آنلاین است.
 
به نظر شما آیا تا 10 سال دیگر جوانان روزنامه خواهند خواند؟
 
نه مثل امروز. آنها روزنامه خواهند خواند اما به روشهای متفاوتی و احتمالا روی دستگاههای بسیار پیچیده تری. روزنامه های 10 سال آینده می توانند بیشتر شبیه به مجلات روزانه و نه مجلات خبری باشند. به طور حتم، بچه های ما با روزنامه ها ارتباط خواهند داشت، اما شاید با روزنامه های کاغذی نه. اما روزنامه ها باقی خواهند ماند و ارزشهای خود را حفظ خواهد کرد.

مهر